Guangdong taşrasında Bayan Ming, Grand Hotel’in zemin katında, beyaz seramik karoların ve göz kamaştırıcı neonların ortasında, tuvalet görevlisi vasfıyla yasemin kokan bu erkek tuvaletinde anlatıcımızın hayatına giriyor. Anlatıcı erkek çocuklarına değer veren bu ulusta erkekler tuvaletinde görevli olmanın Bayan Ming’in gururlu duruşunu açıkladığını düşünse de sonradan durumun böyle olmadığının farkına varıyor. Anlatıcının büyükannelerinin benzer bir iş yapması, yeni öğrendiği bu dili konuşma fırsatını kaçırmak istememesi ve garip de olsa bunun satış politikalarından biri olduğundan sık sık toplantılardan kaçması Bayan Ming ile sohbete başlamasına sebep oluyor. Tuvaletten çıkarken bahşiş vermek için elini cebine attığında bir aile fotoğrafı cebinden düşüyor. Bayan Ming “Bunlar sizin çocuklarınız mı beyefendi?” diye sorduğunda anlatıcı “Evet” şeklinde yanıtlıyor. Anlatıcı Bayan Ming’e “Kaç çocuğunuz var?” sorusunu yönelttiğinde “On” cevabı karşısında afallıyor. Dile yeterince hakim olmadığından çeşitli dillerde aynı soruyu sorsa da her seferinde aynı yanıtı alıyor. Bayan Ming, çocuklarının adını saymayı ihmal etmiyor: “Ting ting, Ho, Da-Xia, Kun, Kong, Li Mei, Wang, Ru, Zong, Shuang.” Anlatıcı hiç yorumda bulunmadan oradan ayrılıp şaşkınlıkla tedarikçilerin yanına dönüyor. Tedarikçilere “Çin’de çiftlerin yalnızca bir çocuk sahibi olması konusunda bir esneklik var mıdır?” diye soruyor. Tedarikçiler “Kimi bölgelerde eşlerin kardeşleri yoksa ikinci bir çocuğa izin verildiği ve köylerde bir kız çocuk dünyaya gelirse erkek çocuk deneme hakkı verildiğini bunun sebebinin ise erkek çocukların tarlada çalışıp ailesinin bakımını üstleneceği ve kız çocukların başkalarıyla evlendikten sonra kendi ailesinin onu kaybettiğini düşünmesinden kaynaklandığını” belirtirler. Kadınların hamile kalınca düşük yapmak zorunda bırakıldıklarını ve bebek dünyaya gelirse çok büyük bir para cezasına çarptırıldıklarını da eklemişlerdir. Anlatıcının “Bir kadının on çocuğu olabilir mi?” sorusuna ise kahkahalarla gülmüşlerdir. Anlatıcı, Bayan Ming’e daha da öfke duymuştur. Bayan Ming’in küstahlığını yüzüne vurmak için gittiğinde sohbet hiç beklemediği bir şekilde ilerledi. Bayan Ming, çocukların adını sorduğunda anlatıcının ağzından “Fleur ve Thierry” isimleri çıkıverdi. Ardından gelen gözyaşlarına ise çocuklarına duyduğu özlemin sebep olduğunu belirtti. Bu yalancı kadının yarasını deşmesine sinir olmuştu ve çekip gitmeyi düşündü fakat Bayan Ming altıncı çocuğu Li Mei’den bahsetmeye başladı. Kızının kişiliğini öyle gerçekçi öyle içten anlatıyordu ki anlatıcı Bayan Ming’i dinlemeden edemedi. Anlatıcı Bayan Ming’in hangi motivasyonla bu yalanları söylediğini merak ettiğinden bir türlü kendini dinlemekten alıkoyamıyordu. Çocuk sahibi katı kurallarla sınırlandırıldığı bu ülkede nasıl olup da on çocuk sahibi olduğunu sorduğunda Bayan Ming’in hepsine bir açıklaması mevcuttu. Çocuklarının hepsinin farklı şehirlerde yaşadığını ve hatta çok meşgul olduklarından babalarının cenazesine bile gelemediklerini belirtti. Bayan Ming’in geçmişte çalıştığı firmada yönetici olan Jin ile karşılaşınca ona Bayan Ming ile ilgili sorular sordu. Jin: “Bayan Ming’in işe çok büyük katkı sunduğunu fakat çocukları ile ilgili anlattığı şeyler yüzünden diğer kadınların onu çok kıskandığını bu sebeple de işten çıkarmak zorunda kaldığını” söyledi. Çocuklarının da gerçek olduğunu düşündüğünü çünkü evine yaptığı ziyarette çeşitli fotoğraflar ve mektuplarla çocuklarının varlığına tanık olduğunu belirtti. Anlatıcı bir gün Bayan Ming’in hastanede olduğunu ve ona araba çarptığını duydu ve hastaneye koştu. Büyük kızı Ting Ting de büyük bir telaşla hastaneye geldi. Anlatıcı ve Ting Ting başbaşa kaldığında, kardeşlerin aslında gerçek olmadığını annesinin Kültür Devrimi sırasında yaşadığı eziyetler ve evlendikten sonra ikinci çocuğuna hamileyken çıkan kanunla bebeğini düşürmek zorunda kalmasıyla akıl sağlığını kaybettiği bu sebeple de annesine çeşitli mektuplar gönderip arkadaşlarının fotoğraflarını kullanarak böyle bir oyun oynadığını itiraf etti. Asıl önemli şeyin Bayan Ming’in bu gerçekliğin farkında olup olmamasıydı. Bayan Ming, Ting Ting’den bütün kardeşlerini hastaneye toplamasını istediğinde ise adeta sarsıldılar. Anlatıcı hastaneye gittiğinde Bayan Ming’in hiç olmayan diğer dokuz çocuğu da oradaydı.
Kitabın sonuna kadar çocuklarla ilgili büyük bir ikileme düşsek de sonunda gerçek ortaya çıkmaktadır. Bahsi geçen çocuklar Bayan Ming’in iç dünyasını, arzularını ve dramını bu çocuklara yansıttığı böylece de içsel bir kaçış imkanı bularak yaşamını sürdürmeye çalıştığı düşünülebilir. Çin’in toplumsal yapısına dair izler taşıması ve uygulanan sert politikaların birey üzerindeki etkisine dair önemli mesajlar da kitapta bulunmaktadır. Ayrıca akıcı ve sade anlatımın eserdeki masalsı tonla birleşmesi kitabın kısa olmasına rağmen okuyucudaki etkisini derinleştirmektedir.