İnsancıklar

Dostoyevski İnsancıklar
Kitabın Yazarı:
Kitap Türü:Yabancı Romanlar
Yayınevi:Can Yayınları
Yayınlandığı Yıl:1846
Sayfa Sayısı:184
ISBN:9750716089
Kitap Puanı:
5.8 / 10 | Oy: 98 | Yorum: 2
Editör Puanı:8
Fiyat Listesi / Satın Al
YazarOkur:bedava al
Sözcü Kitabevi:5,10 TL
KitapYurdu:8,45 TL
Pandora:9,75 TL
D&R:10,14 TL
e-kitap,pdf,epub: *


Oy Ver

5.8
Berbat Sıkıcı Ehh işte Güzel Harika
Ehh işte

Yorum Yaz

Kitap Türü:Yabancı Romanlar
Orjinal Adı:Бедные люди
Çeviren:Sabri Gürses

Arka Kapak Bilgisi

İnsancıklar Özeti

Dostoyevski İnsancıklar


Dostoyevski’nin İnsancıklar kitabı, bugüne kadar gelmiş Budala, Beyaz Geceler, Kumarbaz gibi eserlerin yeşerip filizlenmesini sağlayan can suyudur. Ne kadar toplumun ve insanların kirli ruhlarıyla fazlaca kirletilmiş olsa da…

Bir kısım eleştirmen genç yaşında zirve eserini verdiğini söyledi. Bir kısmı da ileride büyük bir yazara dönüşeceğini sanatından vazgeçmemesi gerektiğini söyledi. Olumlu ve olumsuz pek çok eleştiri alan bu kitap, tartışmaların ardında yüz yetmiş ikinci (2017) yaşına doğru ilerliyor. Pek çok kitaba imza atmış Dostoyevski’nin paltosu pek tabi İnsancıklar’dır.

Dostoyevski’nin İnsancıklar kitabının sadece adının altmış yıldan fazla tarihi bulunuyor. Ruşça Бедные люди olan kitabın adını çevirmen Sabri Gürses’in anlatımıyla ‘’zavallı ya da fakir insanlar’’ yerine Yaşar Nabi Nayır veya Nihal Yaluza Taluy’un(Tahmin ediliyor.) bulmuş olduğu İnsancıklar halkın zihninde yer alarak bugüne kadar gelmiş, kabul görmüş ve edebiyatımızda iz bırakmıştır.

İnsancıklar, Varvara Alekseyevna ve Makar Alekseyeviç arasında geçen mektup ve yazışmalarla fazlaca okuyucuyu sarar ve içine çeker. Alekseyeviç’in küçük odalarla ve orada yaşayan insanlarla örülü mutfağın yanında ki perdeyle ayrılmış odasına, pencerenin yanında olduğunu düşündüğü bir siluete olan aşkı bu mektupların ve yaşama kaynağının tek sebebidir.

Alekseyiviç’in Nuh’un gemisine benzettiği bu küçük pansiyon bozması yerde pencerenin hafif kıpırdamasında bile Güvercin’i Varvara Alekseyevna’yı görme umudu onu mutlu etmektedir. Varvara Alekseyevna’nın yaşamı ise ölümlerle örülü bir dramdan ibarettir. Mektuplar ilerledikçe ölümlerin pek çoğunu sakladığı tozlu kâğıtlardan çıkarır ve Alekseyeviç ile paylaşır. Kiminde bir tanıdığı, kiminde hayalleri, kiminde de umutları uçup giderek hayata veda eder. Varvara için acı veren günler dirilir ve Varvara yaşayan bir ölüye dönüşmeye başlar.

Kitap ilerlerken Varvara’nın babasını kaybetmesinin ardından annesiyle birlikte sığındığı günler ve peşini bırakmayan etrafını kol kanat gerdiği sandığı güvenli ellerin, bir l*ş yiyici akbabanın pençesi olduğunu her adımında hisseder. Zamanın içerisinde zavallı bir insana dönüşürken artık insan bile değildir, insancıktır. Yoksulluk ve güçsüzlük kaderin zulmünü ona bir tasma gibi giydirir. (Özellikle bu düşünceleri Haziran mektuplarında edindim.)

Mektuplar ardı ardı arkası kesilmeden gidip gelirken Alekseyeviç karakteriyle Varvara karakterinin görüştüklerini de anlamaya başlıyoruz. Alekseyeviç ile yakınlaşmaya başladıkça yaşamının o gençlik yıllarından ölümle örülü kara kaderinin içerisinde daha da samimi mektuplaşmalar başlamaya başlar. Samimiyetleri ve dostlukları arttıkça Güvercin’in acılarına da daha güçlü bir içtenlikle ortak oluyoruz.

Kitap genel olarak Varvara karakterinin hayatına ve geçmişine odaklı ilerliyor. Bazı gizli semboller ve işaretler o dönemde dahi Dostoyevski’nin ne kadar güçlü bir yazar olduğunu gösteriyor. İnsancıklar adlı kitapta Varvara’nın annesinin babasına ‘’Güvercin’’ demesi ile Alekseyeviç karakterinin Varvara’ya aynı hitabı sürekli kullanması Elektra kompleksini güçlü bir şekilde çağrıştırıyor.(Elektra kompleksi, kız çocuğunun babasını annesinden kıskanıp onu bir düşman olarak görmesi olarak kısaca anlatılabilir. Freud anlayışında yer alan bu görüşün kökenleri Yunan mitolojisine dayandığı öngörülmektedir.) Kitabın gizil bir akışı olduğunu da şiddetle düşünüyorum.

Dostoyevski’nin İnsancıklar kitabının, diğer kitaplarından farklı olarak para kazanma amacı kaygısıyla yazılmadığını hissediyorsunuz. Kumar ve miras endeksli direkt bir hikayede karşılamıyor sizi. Alekseyeviç adlı karakterin çevresindeki herkesi kötüleyip, yoksul olarak küçümsediği bir toplumda sürekli hediyeler aldığı Varvara’nın gitgide hüzünlenmesi kitabın hayal kırıklıkları ve insanların yanlarında taşıdıkları geçmişleri arasında git gel yazışmalarını da her sayfada merakla ve hüzünlenerek okuyorsunuz. İnsancıklar, kitabı edebiyat dünyasını yerinden oynatsa da Dostoyevski külliyatının ilk olması dolayısıyla en önemli eserlerinden bir tanesi. Ama Belinski yerine ülkemizden bir yayıncıya gitseydi şuan Dostoyevski patlamış mısır edebiyatı türlerinin tüketildiği ekosistemimizde hatırlanmazdı. Pek tabi bu durumda Dostoyevski’ye üzülmemiz gerekiyor!? (Belinski bir eleştirmen ve Dostoyevski’yi ilk keşfedenlerden; bizim eleştiri Dünya’mıza baktığımızda ise her geçen gün bir Gogol, bir Dostoyevski keşfedecek cesur insanların aramızda olduğunu görüyorum ve onları umutla selamlıyorum!)

Son söz Dostoyevski’nin İnsancıklar kitabından:

‘’Odaları hep sessiz sakin olur, sanki içeride kimse yaşamıyormuş gibi.’’(Sayfa 39)

Yazar: Şeyhzade Bilgin

İnsancıklar Yorumları

3ksadece Yorum
arkadaş
ekle
yaşasın dostoyevski! yaşasın insancıklar!

3ksadece • 04-06-2017 21:59 !!

İnsancıklar Yorum güzel bir kitap ama anlatımı ağır konusu etkileyici

18-07-2017 02:37 !!

Yorum Yaz

:: Dostoyevski ::
:: Tavsiyeler ::
:: Kitap Rehberi ::
:: En Son Yorumlar ::


reklam veriletişim • © 2017 YazarOkur Kitap.